Home Opis ras Mastif Pirenejski Mastif Pirenejski Historia
Ostatnia aktualizacja:
07-03-2014 14:58

Historia hiszpańskiego mastifa pirenejskiego rozpoczęła się prawdopodobnie aż 3000 lat temu, wtedy to istniały na Półwyspie Pirenejskim duże i masywne psy pasterskie, których zadaniem była obrona i pilnowanie stad zwierząt przed atakami wilków i niedźwiedzi.

 

Wędrowały one ze stadami owiec podążającymi ma wypas, w zależności od pory roku z południa na północ, lub z północy na południe. Wszystkie te psy należały do jednego typu, lecz według pochodzenia dzielono je na:

 

  • mastify z Aragonu,
  • mastify z Nawarry,
  • mastify z La Manchy,
  • mastify z Estremandury,
  • mastify z Kastylii i mastify z Leon,
  • oraz mastify pirenejskie.

Historia mastifa podobnie jak innych psów pilnujących stad w Hiszpanii i Portugalii sięga prawdopodobnie czasów, kiedy to duże psy pasterskie i obronne przywiezione zostały przez Fenicjan.

Prawdopodobnym jest również fakt, że mastif istniał w Hiszpanii już w czasach przedchrześcijańskich. Takie wrażenie odnieść można analizując pochodzenie nazwy rasy. Słowo mastin ma dwa źródła. Pierwsze wywodzi się z łacińskiego słowa masuentus oznaczającego w wolnym tłumaczeniu tyle, co oswojony, łagodny lub też udomowiony. Drugą możliwością jest, że słowo mastin powstało również od łacińskiego słowa mastibe oznaczającego pasterza stad. Fakt ten, świadczyć może o bardzo starym pochodzeniu mastifa.

Pierwsze wzmianki dotyczące mastifa iberyjskiego pojawiają się już u Wergiliusza pomiędzy 70 a 19 rokiem p.n.e. Dawał on wskazówki na temat odżywiania mastifa iberyjskiego, tak, aby stał się on najlepszym stróżem i obrońcą stad. Kolejnego mastifa iberyjskiego znaleźć można w dziełach Piliniusza około 23-79 roku n.e. Collumella (I wiek n.e.) donosi o mastifie zwanym inaczej psem do bydła: nadające się do bydła mastify są przeważnie kolory białego, ponieważ tak lepiej odróżniają się od wilków, z którymi walczyć muszą w ciemnościach świtu. Mastif hiszpański pochodzi z południowych zboczy Pirenejów. Około roku 1946, Hiszpanie zaczęli kojarzyć między sobą poszczególne typy mastifa, przypomnijmy, że wcześniej dzielono je według pochodzenia na: mastify z Aragonu, Nawarry, La Manchy, Estremandury, Kastylii, Leonu, oraz mastify z Pirenejów. I tak psy, które charakteryzowały się krótkim włosem skojarzono z mastifem hiszpańskim, a długowłose z rasą mastif pirenejski. Chociaż pierwotnie chodziło o tego samego psa, rasa została podzielona na francuskiego pirenejskiego psa górskiego i hiszpańskiego mastifa pirenejskiego.

Źródło: Hans Raber, Encyklopedia Psów Rasowych, tom I, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 1999