Home Opis ras Mastif Hiszpański O rasie Mastif Hiszpański
Ostatnia aktualizacja:
07-03-2014 14:58
Mastif Hiszpański
(Mastin Espanol,
Mastif z Estramadury,
Mastif z la Manche)

Mastif Hiszpański  to bardzo duży, masywny i proporcjonalnie zbudowany pies, którego powołaniem jest stróżowanie oraz obrona swojego Pana i jego dobytku. Jest to pies odważny, niezwykle pewny siebie, przy tym zrównoważony i całkowicie oddany swojemu Panu.

Z pozoru leniwy i powolny, jednakże w sytuacjach wymagających natychmiastowej reakcji - działa zdecydowanie i błyskawicznie.
Pies z natury z jednej strony - nieufny w stosunku do obcych, z drugiej strony - cudowny i wyrozumiały przyjaciel dla swojej rodziny.


Wzorzec FCI

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA 26.05.1982

 

Kraj pochodzenia

Hiszania

Przeznaczenie

Pies stróżujący i obrończy

Klasyfikacja FCI

Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie, rasy pokrewne.
Sekcja 2. l Molosy, typ górski. Nie podlegają próbom pracy.

Opis ogólny

Pies duży, masywny, proporcjonalny. Dobrze wyważony, bardzo mocny i muskularny, o zwartej konstrukcji.

Wysokość w kłębie

Minimalny zrost:
Psy: 77 cm,
Suki: 72 cm.
Pożądany jest jednak większy wzrost; psy powyżej 80 cm, a suki 75 cm (nie ma górnej granicy wzrostu). Zwrócić należy szczególną uwagę na proporcjonalność i harmonię budowy ciała.

Budowa

O nieco wydłużonych proporcjach. Dłuższy niż wyższy. Najważniejsze jest dobre wyważenie i funkcjonalność budowy zarówno w ruchu jak i postawie stojącej.

Głowa

Duża, mocna, o kształcie ściętej piramidy o szerokiej podstawie. Stosunek długości czaszki do długości kufy jest jak 6 do 4. Oglądane z góry, kufa i czaszka są graniaste, bez wyraźnych różnic w szerokości nasady kufy i szerokości mózgoczaszki. Umiarkowanie rozbieżne linie czaszki i kufy.

Czaszka

Szeroka, mocna, oglądana z profilu lekko wysklepiona. Szerokość czaszki powinna być równa lub większa niż jej długość. Zaznaczona bruzda czołowa. Widoczny guz potyliczny.

Stop

łagodny, słabo zaznaczony.

Kufa

Oglądana z profilu prosta. Widziana z góry wygląda prawie jak umiarkowanie wydłużony prostokąt, nieznacznie zwęża się w kierunku nosa. W żadnym wypadku nie może być spiczasta.

Nos

Czarny, wilgotny, duży i szeroki.

Wargi

Górne w dużym stopniu zakrywają dolne; dolne wargi. z widoczną śluzówką, tworzą bardzo luźne kąciki wargowe. Błony śluzowe powinny być czarne.

Zęby

Białe, mocne i zdrowe. Kły duże, ostre pozwalające na dobry chwyt. Trzonowce mocne i silne. Siekacze dość małe, zgryz nożycowy. Komplet przedtrzonowców wymagany.

Oczy

Małe w stosunku do wielkości czaszki, o migdałowym kształcie, pożądane ciemnoorzechowe. Czujne, szlachetne, miękkie i inteligentne spojrzenie, nabiera dużej ostrości wobec obcych.

Powieki

Grube, oprawa oka czarna. Powieka dolna pozwala widzieć część spojówki.

Uszy

Wiszące, średniej wielkości; trójkątne, gładkie. Osadzone powyżej linii oczu. W odprężeniu wiszą i przylegają do policzków, niezbyt ściśle dotykając czaszki. W podnieceniu odstają od głowy i unoszą się na 1,3 swej długości. Nie mogą być kopiowane.

Podniebienie

Czarne, z dobrze widocznym "ożebrowaniem"

Szyja

W kształcie ściętego stożka, szeroka, silna, umięśniona, elastyczna. Pokryta grubą, luźną skórą, tworzącą duży podwójny łałok. Im więcej skóry na tzw. podgardlu tym lepiej.

Tułów

Prostokątny. Mocny i krzepki, wyrażający wielką silę. zwinność i sprężystość.

Kłąb

Dobrze zaznaczony.

Grzbiet

Mocny, umięśniony. Dobrze wysklepione żebra o szerokich przestrzeniach międzyżebrowych. Minimalny obwód klatki piersiowej jest równy mniej więcej 1/3 wysokości w kłębie. Lędźwie długie, szerokie i mocne: boki lekko zapadnięte.

Zad

Szeroki i mocny. Opadający pod kątem 45°. w stosunku do podłoża. Wysokość w zadzie równa wysokości w kłębie.

Linia górna

Prosta, horyzontalna, również w ruchu.

Klatka piersiowa

Szeroka, głęboka, potężna i umięśniona. Wyraźne przedpiersie.

Brzuch i słabizny

Brzuch nieznacznie podciągnięty, słabizny głębokie i szerokie.

Ogon

Bardzo gruby u nasady i średnio wysoko osadzony. Mocny, sprężysty i pokryty włosem dłuższym niż na reszcie ciała. W odprężeniu nisko noszony, sięgający pięty; czasami wygięty na czwartej części swej długości. W ruchu lub podnieceniu noszony szablasto, zakręcony na końcu, ale nigdy skręcony na całej długości lub noszony powyżej zadu.

Kończyny przednie

Ustawione idealnie pionowo. Oglądane z przodu proste i równoległe. Przedramię jest trzykrotnie dłuższe od śródręcza. Masywny kościec, silne śródręcze.

Łopatki
Skośnie ustawione, bardzo dobrze umięśnione. Dużo dłuższe niż przedramię.

Kąt stawu barkowego
Około 100°.

Ramię
Mocne, o długości zbliżonej do długości łopatki.

Kąt stawu łokciowego
Około 125°.

Przedramię
Mocne, pionowo ustawione. Łokcie przylegające do klatki piersiowej.

Śródręcze
Oglądane z boku nieznacznie nachylone. Praktycznie jest kontynuacją przedramienia. Mocny kościec. Łapy: Kocie. Zwarte, mocne i wysklepione. Pazury i poduszki mocne i twarde. Umiarkowanie rozwinięte błony międzypalcowe, pokryte włosem.

Kończyny tylne

Mocne, muskularne. Kąty w stawach rozwarte. Oglądane z profilu i od tyłu poprawnie ustawione; stawy skokowe równoległe. Nadają psu niezbędny napęd. pełen swobody, siły i elegancji.

Uda
Potężne i umięśnione.

Kąt miedniczno-udowy
Bliski 100°.

Podudzie
Długie, umięśnione o mocnej kości.

Kąt stawu kolanowego
Bliski 120°.

Staw skokowy
Wyraźny, z dobrze widocznym ścięgnem Achillesa.

Kąt stawu skokowego
Zbliżony do 130°.

Łapy

Kocie, nieznacznie zaokrąglone. Podwójne lub pojedyncze wilcze pazury, mogą być usunięte.

Chody

Pożądanym krokiem jest kłus, który musi być harmonijny, silny, bez tendencji do kołysania się na boki. Inochód jest niedopuszczalny.

Skóra

Elastyczna, gruba, obfita, różowa o ciemnej pigmentacji. Śluzówki muszą być czarne.

Szata (włos)

Gęsty, gruby, średniej długości, gładki włos pokrywa cale ciało, także błony międzypalcowe. Włos dwojakiego rodzaju: okrywowy na grzbiecie i inny w gatunku chroniący klatkę piersiową i słabizny. Jest krótszy na łapach, dłuższy i jedwabisty na ogonie.

Umaszczenie

Każde umaszczenie dopuszczalne, ale wyżej cenione jednolite jak żółte, płowe, czerwone, czarne, wilczaste i czerwień jelenia, a także kombinacje tych kolorów, pręgowane i łaciate.

Wady

Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.

Błędy

Nieprzesadnie zaakcentowany orli profil grzbietu nosa. Brak któregoś przedtrzonowca. Zgryz cęgowy. Słabo związany grzbiet, tracący w ruchu swą prostą linię. Trochę słabe śródręcze i łapy. Niewielka nieśmiałość.

Poważne wady

Spiczasta kufa.
Umiarkowany przodozgryz.
Brak któregoś z trzonowców lub kłów, nie spowodowany wypadkiem.
Grzbiet łękowaty.
Wysokość w zadzie wyższa niż w kłębie.
Słabe lub źle ustawione kończyny.
Odstawione łokcie w ruchu.
Krowia postawa zarówno w pozycji stojącej jak i w ruchu.
Włos pofalowany, lokowały lub zbyt długi.
Kopiowane uszy lub ogon.
Wyraźne entropium lub ektropium.
Niezrównoważony charakter, przesadna bojaźliwość lub zbytnia agresywność.
Pies sprawiający wrażenie wątłego lub ospałego.
Ogon noszony na zadzie.

Wady dyskwalifikujące

Rozszczep nosa.
Jakikolwiek ślad tyłozgryzu.
Nadmierny przodozgryz.
Depigmentacja nosa i błon śluzowych w połączeniu z jasnymi oczami.

UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.